หลุมดำ

หมายคือชิ้นส่วนของวัตถุในเอกภพที่มีแรงโน้มถ่วงสูงมากมาย ไม่มีอะไรออกมาจากรอบๆหลุมดำได้แม้กระทั้งแสงสว่างซึ่งมีความเร็วที่มาที่สุดในจักรวาล เว้นเสียแต่หลุมดำ


ร่วมกัน พวกเราก็เลยไม่เห็นจุดศูนย์กลางของหลุมดำ หลุมดำจะมีพื้นที่หนึ่งที่เป็นขอบเขตของตัวมันเอง เรียกว่าเส้นขอบฟ้าเรื่อง ที่ตำแหน่ง รัศมีชวาร์สชิลด์ ถ้ามีวัตถุใดหลุดเข้าไปในของฟ้าเรื่องราว วัตถุจึงควรเร่งความเร็วให้มากยิ่งกว่าความเร็วแสงสว่าง ก็เลยจะหลุดรอดออกมาจากเส้นขอบฟ้าเรื่องราวได้ แม้กระนั้นไม่มีทางเป็นไปได้ที่วัตถุใดที่จะมีความเร็วมากยิ่งกว่าแสงสว่าง ดั้งจมูกนั้นก็เลยไม่มีวัตถุใดซึ่งสามารถออกมาได้อีกต่อไป พวกเราไม่อาจจะแลเห็นหลุมดำได้ด้วยกล้องส่องสำหรับดูดาวใดๆก็ตามเนื่องด้วยหลุมดำนั้นไม่ไม่แสงสว่างหรือรังสีใดออกมาเลย แม้กระนั้นสามารถตรวจเจอได้ด้วยกล้องส่องสำหรับดูดาววิทยุและก็คลื่นโน้มถ่วงของหลุมดำ แล้วก็จนถึงเดี๋ยวนี้ได้ศึกษาและทำการค้นพบหลุมดำในจักรวาลแล้วขั้นต่ำ ที่ หลุมดำแบ่งออกเป็น จำพวกเป็นหลุมดำมวลยิ่งยวด เป็นหลุมดำในใจกึ่งกลางของศิลปินจักร หลุมดำขนาดกึ่งกลาง ซึ่งมีต้นเหตุมาจากการแตกดับของดาวฤกษ์ รวมทั้งหลุมดำจิ๋ว ซึ่งเกิดขึ้นในยุดแต่เดิมของเอกภพ แม้ว่าจะไม่สามารถที่จะเห็นข้างในของหลุมดำได้ แม้กระนั้นตัวหลุมดำเองก็แสดงการก่อให้เกิดผลเสียกับวัตถุที่อยู่ในวิถีโคจรด้านนอกเส้นขอบฟ้าเหตุ เช่น หลุมดำบางทีอาจจะถูกมองเห็นได้โดยการต่อว่าตามกรุ๊ปดาวที่โคจรอยู่ด้านในศูนย์กลางหลุมดำ หรืออาจจะเป็นไปได้ว่าจะมีการสังเกตก๊าสจากดาวข้างๆที่ถูกล่อใจไปสู่หลุมดำ ก๊าสจะม้วนตัวไปสู่ด้านใน และก็จะร้อนขึ้นถึงอุณหภูมิสูงและก็ปล่อยรังสีขนาดใหญ่ซึ่งสามารถตรวจได้จากกล้องถ่ายรูปโทรทรรศ์ที่โคจรอยู่รอบโลก การสำรวจได้ผลในทางวิทยาศาสตร์คิดเห็นเช่นเดียวกันว่าหลุมดำนั้นมีอยู่จริงในเอกภพ แนวความคิดของวัตถุที่มีแรงดึงดูดมากพอที่จะกันไม่ให้แสงสว่างเดินทางออกไปนั้นถูกเสนอโดยนักดาราศาสตร์มือสมัครเล่นผู้ดีอังกฤษ ในปี 1783 แล้วก็ต่อมีในปี 1795 นักฟิสิกส์ชาวประเทศฝรั่งเศส ก็ได้บทสรุปเดียวกันตามความรู้ความเข้าใจปัจจุบัน หลุมดำถูกชี้แจงโดยแนวคิดสัมพัทธภาพทั่วๆไป ซึ่งพยากรณ์ว่าเมื่อมีมวลขนาดใหญ่มากมายในพื้นที่ขนาดเล็ก ทางในพื้นที่ว่างนั้นจะถูกทำให้มันเหยเกไปจนกระทั่งศูนย์กลางของความจุ เมื่อไม่ให้วัตถุหรือรังสีอะไรก็แล้วแต่สามารถออกมาได้ ในตอนที่แนวคิดสัมพัทธภาพทั่วๆไปชี้แจงว่าหลุมดำ เป็นหลักช่องว่างที่มีภาวการณ์เป็นภาวการณ์เอกฐานที่ศูนย์กลางแล้วก็ที่เส้นขอบฟ้าเรื่องรอบๆขอบ คำชี้แจงนี้แปรไปเมื่อศึกษาค้นพบกลศาสตร์ควอนตัม การค้นคว้าวิจัยในประเด็นนี้ชี้ให้เห็นว่าเว้นเสียแต่หลุมดำจะดึงวัตถุไว้ชั่วกับชั่วกัลป์ แล้วยังมีการเบาๆปล่อยพลังงานด้านใน เรียกว่า รังสีฮอว์คิง แล้วก็บางทีอาจสิ้นสุดลงสุดท้าย